အဲ.. ေယာကၡမနဲ႔ေခြ်းမဆိုလုိ႔ တစ္ျခားသြားမေတြးနဲ႔ေနာ္။အဘုိးနဲ႔ သူ႔ေခြ်းမ(နယ္သူ႔အေဒၚ) ကိုေျပာတာ။
သူတုိ႔နွစ္ေယာက္က အိမ္မွာဆို သိပ္ရယ္ရတာ..။အဘုိးက သားသမီး သံုးေယာက္ေမြးထားတယ္ေလ...။
ဦးေလးၾကီး၊ဦးေလးငယ္နဲ႔ နယ္သူ႔အေမေပါ႔..။ အဲထဲမွာ ဦးေလးၾကီးကလည္း အိမ္ေထာင္နဲ႔။ဒါေပမယ္႔..
သားသမီးေတာ႔ မရွိဘူး။ေျပာရဦးမယ္.. နယ္သူက ကိုယ္႔အဘုိးကိုယ္ ဘုိးဘုိးလုိ႔မေခၚဘူး။အေမဘက္က
အမ်ဳိးေတြက ကရင္လူမ်ဳိးေတြေလ.. အဲေတာ႔ အဘုိးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖူဖူၾကီးလုိ႔ေခၚတာ။အဘုိးကလည္း
ေျမးေတြကို ကရင္လုိ နာမည္ေတြေပးထားတာ။အဲတုိင္းပဲေခၚတယ္။နယ္သူ႔ကို ဘယ္လုိေခၚလဲသိလား... ?
ညာအိုး တဲ႔.. ညာအိုးဆိုတာ ကရင္လုိ မ်က္လံုးျပဴးျပဴးနဲ႔ ငါးေလးကိုေခၚတာတဲ႔။ေျပာတာပဲ.. :D
နယ္သူ႔အစ္မကိုေတာ႔ဘုမ္႔ဘုမ္ၾကီးလုိ႔ေခၚတယ္..အဲဒါေတာ႔ဘာအဓိပၸာယ္လဲေတာ႔မသိဘူးပဲ။
ေမာင္ေလးကိုေတာ႔သိတဲ႔အတုိင္းေပါ႔...ဖုိးခြာေပါ႔။သူ႔သမီးကိုေတာ႔ဖုိသာမူတဲ႔...။
အဟီး..ေပရွည္ေနျပီ...စာသင္ေနတာဟုတ္၀ူးေနာ္..ေျပာျပေနတာ...။
ဆက္ပါဦးမယ္။အဲလုိနဲ႔ေပါ႔.. အေဒၚကလည္းကရင္ေပါ႔ေနာ္။ေတာင္ငူက ကရင္မေလ...။သိတဲ႔အတုိင္းပဲ..
စကားနည္းနည္း၀ဲတာေပါ႔။ေျပာရမယ္ဆို အဲဒါကပဲ အိမ္မွာ ဟာသေတြလုပ္ေနသလုိျဖစ္ေနတာ..။
ဖူဖူၾကီးက မနက္စာကို ထမင္းေၾကာ္စားတယ္...ေကာ္ဖီေသာက္တယ္...အဲဒါပံုမွန္ျဖစ္စဥ္ေတြေပါ႔။
ဖူဖူၾကီးရဲ႕ေခြ်းမလုပ္သူကလည္းနယ္သူတုိ႔ဆီကိုတစ္နွစ္တစ္ခါေလာက္လာလည္တာေပါ႔။
အဲလုိအလည္ေရာက္ေနတဲ႔တစ္ေန႔မွာ ေတြ႔တာပဲ။ တစ္ခုေျပာရဦးမယ္...နယ္သူ႔အေဒၚက အက်င္႔တစ္ခုရွိတယ္..။
နားစြန္နားဖ်ားၾကားလုိက္တဲ႔အရာေတြကို သီခ်င္းလုပ္ဆိုတတ္တယ္... သီခ်င္းသံၾကားရင္ေတာ႔ရသေလာက္
လုိက္ဆိုတာေပါ႔။ဒီလုိနဲ႔ေပါ႔ေနာ္...ခုနေျပာတဲ႔တစ္ေန႔ ေရာက္လာပါေရာ။ဖူဖူၾကီးက မနက္စာစားဖုိ႔ စားပြဲမွာထုိင္ေစာင္႔ေနတဲ႔အခ်ိန္...အဲအခ်ိန္မွာအေဒၚကထမင္းေၾကာ္နဲ႔ေကာ္ဖီခြက္လာပို႔ေပးတာေပါ႔...
အဲခ်ိန္ထိကိစၥမရွိေသးဘူး။ေကာ္ဖီခြက္လည္း ေပးျပီးသြားေရာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္သြားပါေလေရာ... ေန႔လည္အတြက္ထမင္းဟင္းခ်က္မလုိ႔ေနမွာေပါ႔...။မၾကာဘူးခဏလည္းေနေရာ ဘယ္ကေနဘယ္လုိသီခ်င္းသံ
ၾကားသြားလဲမသိပါဘူး...ဦးေအာင္ရင္သီခ်င္းကို ေကာက္ခါငင္ကာဆိုလုိက္တာေပါ႔....။နယ္သူတုိ႔အိမ္က က်ဥ္းက်ဥ္းေလးရယ္....။မီးဖုိေခ်ာင္နဲ႔ ဧည္႔ခန္း ကပ္ေနတာပဲ ဖူဖူၾကီးကထမင္းစားရင္းအကုန္ၾကားေနရတာေပါ႔...။
အစတုန္းေတာ႔ တုိးတုိးေလးညည္းေနတယ္ဆုိေတာ႔ သိပ္ေတာ႔ သတိမထားမိဘူးေပါ႔...။ခဏလည္းေနေရာ.... အသံကနည္းနည္းက်ယ္လာေတာ႔ ဖူဖူၾကီးက ေကာ္ဖီေသာက္ေနရင္းနဲ႔ ထရယ္ပါေလေရာ...ဘယ္ေလာက္ထိ
မ်ားလည္းဆို ေကာ္ဖီေတာင္သီးသြားပါသတဲ႔...။
နယ္သူ႔အေဒၚဆိုတဲ႔သီခ်င္းသံေလးၾကားခ်င္လား.. ? :P
မသိဘူးပဲ..မၾကားခ်င္လည္းဆိုျပမွာပဲ..။တစ္ျခားသီခ်င္းမဟုတ္ပါဘူး...။ဦးေအာင္ရင္ဆိုတဲ႔ ႏြဲဆိုးပ်ဳိဆုိလားပဲ...။
အဲသီခ်င္းေလ ... သိၾကတယ္ဟုတ္... ဒါေပမယ္႔ အဲသီခ်င္းမွာရယ္စရာမပါပါဘူးေနာ္...။း)
ဖူဖူၾကီးကလည္း အဲသီခ်င္းကိုရယ္တာမဟုတ္ပါဘူး... အေဒၚဆုိတဲ႔ပံုစံနဲ႔အသံကိုရယ္တာပါတဲ႔...။
ဘယ္လုိဆုိလည္းဆုိရင္..."ႏြဲဆိုးေပ်ာ္....ႏြဲဆိုးေပ်ာ္..." တဲ႔..။ ဟီးဟီး။
ေနာက္တစ္ခု... ဒါကလည္း သူတုိ႔ သမီးေယာကၡမနွစ္ေယာက္ပဲ...။
ဒီတစ္ခါက ဟင္းကိစၥ..။ နယ္သူ႔ အေမက ၀န္ထမ္းဆုိေတာ႔... အဟမ္း...ရန္ကုန္လုိေတာ႔မဟုတ္ဘူးေပါ႔...(နည္းနည္းထိခိုက္လုိက္ဦးမယ္...ကန္ေတာ႔ေနာ္.. :P)။ စက္ရံုထဲမွာ မီးကေန႔တုိင္းလာတယ္...။ဒါေပမယ္႔....
ရံုးဖြင္႔ရက္ေတြဆိုရင္ ေန႔လည္ ၁၂ေက်ာ္ကေနမီးစျဖတ္တယ္... ၄နာရီမွျပန္လာတယ္..ေခြ်တာတာေပါ႔...။
ဖူဖူၾကီးက အိမ္မွာသာေနတာ...ေအးေဆးမေနဘူး...။သူ႔၀င္ေငြနဲ႔သူ ရွိျပီးသား။ ဒီလုိနဲ႔..တစ္ရက္... ေန႔လည္..
ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔...ပုံမွန္ေတာ႔မဟုတ္ဘူး..။ဒီတစ္ခါ သူက အျပင္ကျပန္လာတာေနာက္က်သြားတယ္
ေလ..။ခါတုိင္းဆို သူက သူ႔သမီးနဲ႔တူတူစားတာ..အေမရုံးက ထမင္းစားျပန္ခ်ိန္ေပါ႔..။အဲဒီေန႔က်ေတာ႔ သူ႔သမီးနဲ႔
လည္းလြဲသြားတယ္...ေနာက္လည္းေနာက္က်သြားတယ္ေပါ႔..။သူကငါးဟင္းၾကိဳက္တယ္ေလ..ငါးေတာင္မွ ငါးၾကင္း... (ေျမးအဘုိးေတြ တစ္ေထရာတည္း :D)။အဲဒါနဲ႔ေပါ႔ေနာ္.. ထမင္းစားမယ္လဲလုပ္ေရာ..ေခြ်းမလုပ္သူက
ခူးခပ္ေပးတာေပါ႔... ထမင္းစားပြဲကိုတစ္ခ်က္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ငါးၾကင္းပန္းကန္ကိုေတြ႔တယ္...။မ်က္လံုးေတြ
၀င္းလက္သြားတယ္ေပါ႔... ခဏေနေတာ႔ ဟင္းပန္းကန္ကို လက္နဲ႔စမ္းၾကည္႔တယ္...။ေအးေနျပီေလ....။အဲေတာ႔..
သူ႔ေခြ်းမကို ေႏႊးခိုင္းတယ္ေပါ႔..။ေခြ်းမကလည္း လိမၼာပါးနပ္သလားမေမးနဲ႔..။နွစ္ခါမခုိင္းရဘူး...။မဆုိင္းမတြပဲ..
သြားေႏႊးေပးလုိက္တယ္... သံုးေလးမိနစ္ေလာက္လည္းၾကာေရာ... ငါးဟင္းေလးက ေႏြးေႏြးေလး..အေငြ႔ေလး
တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔...။ဖူဖူၾကီးကေတာ႔ ျပဳံးစိစိေပါ႔...။ငါ႔ေခြ်းမက လိမၼာသားေပါ႔..။ခဏေနေတာ႔ ဟင္းလည္းခပ္စားေရာ.. အရသာကပ်က္ေနေရာ..။နည္းနည္း မသကၤာျဖစ္သြားျပီေပါ႔...။ေခၚေမးေရာ...
ခုနက ငါးဟင္းကို ဘယ္လုိေႏႊးလုိက္တာလဲေပါ႔... ဘာညာ ေမးတာေပါ႔..။အဲခါလည္းက်ေရာ...
ေခြ်းမကဘာျပန္ေျပာတယ္မွတ္လဲ...။ ၁၂နာရီေက်ာ္ျပီဆိုေတာ႔ မီးျပတ္ေနျပီတဲ႔..။ဘယ္လုိမွေႏႊးလုိ႔မရေတာ႔လုိ႔..
ေရေႏြးနဲ႔ေရာလုိက္တာတဲ႔...။ဟီးဟီး..။ဖူဖူၾကီးခမ်ာ...ဆူရအခက္..ရယ္ရအခက္..စိတ္တုိရအခက္..။
မွတ္ပါေလေရာ...။
ကဲ... သူတုိ႔နွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုေတာ႔ ဒီမွာခဏရပ္ထားဦးမယ္ဗ်ဳိ႔...
း)
သူတုိ႔နွစ္ေယာက္က အိမ္မွာဆို သိပ္ရယ္ရတာ..။အဘုိးက သားသမီး သံုးေယာက္ေမြးထားတယ္ေလ...။
ဦးေလးၾကီး၊ဦးေလးငယ္နဲ႔ နယ္သူ႔အေမေပါ႔..။ အဲထဲမွာ ဦးေလးၾကီးကလည္း အိမ္ေထာင္နဲ႔။ဒါေပမယ္႔..
သားသမီးေတာ႔ မရွိဘူး။ေျပာရဦးမယ္.. နယ္သူက ကိုယ္႔အဘုိးကိုယ္ ဘုိးဘုိးလုိ႔မေခၚဘူး။အေမဘက္က
အမ်ဳိးေတြက ကရင္လူမ်ဳိးေတြေလ.. အဲေတာ႔ အဘုိးကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖူဖူၾကီးလုိ႔ေခၚတာ။အဘုိးကလည္း
ေျမးေတြကို ကရင္လုိ နာမည္ေတြေပးထားတာ။အဲတုိင္းပဲေခၚတယ္။နယ္သူ႔ကို ဘယ္လုိေခၚလဲသိလား... ?
ညာအိုး တဲ႔.. ညာအိုးဆိုတာ ကရင္လုိ မ်က္လံုးျပဴးျပဴးနဲ႔ ငါးေလးကိုေခၚတာတဲ႔။ေျပာတာပဲ.. :D
နယ္သူ႔အစ္မကိုေတာ႔ဘုမ္႔ဘုမ္ၾကီးလုိ႔ေခၚတယ္..အဲဒါေတာ႔ဘာအဓိပၸာယ္လဲေတာ႔မသိဘူးပဲ။
ေမာင္ေလးကိုေတာ႔သိတဲ႔အတုိင္းေပါ႔...ဖုိးခြာေပါ႔။သူ႔သမီးကိုေတာ႔ဖုိသာမူတဲ႔...။
အဟီး..ေပရွည္ေနျပီ...စာသင္ေနတာဟုတ္၀ူးေနာ္..ေျပာျပေနတာ...။
ဆက္ပါဦးမယ္။အဲလုိနဲ႔ေပါ႔.. အေဒၚကလည္းကရင္ေပါ႔ေနာ္။ေတာင္ငူက ကရင္မေလ...။သိတဲ႔အတုိင္းပဲ..
စကားနည္းနည္း၀ဲတာေပါ႔။ေျပာရမယ္ဆို အဲဒါကပဲ အိမ္မွာ ဟာသေတြလုပ္ေနသလုိျဖစ္ေနတာ..။
ဖူဖူၾကီးက မနက္စာကို ထမင္းေၾကာ္စားတယ္...ေကာ္ဖီေသာက္တယ္...အဲဒါပံုမွန္ျဖစ္စဥ္ေတြေပါ႔။
ဖူဖူၾကီးရဲ႕ေခြ်းမလုပ္သူကလည္းနယ္သူတုိ႔ဆီကိုတစ္နွစ္တစ္ခါေလာက္လာလည္တာေပါ႔။
အဲလုိအလည္ေရာက္ေနတဲ႔တစ္ေန႔မွာ ေတြ႔တာပဲ။ တစ္ခုေျပာရဦးမယ္...နယ္သူ႔အေဒၚက အက်င္႔တစ္ခုရွိတယ္..။
နားစြန္နားဖ်ားၾကားလုိက္တဲ႔အရာေတြကို သီခ်င္းလုပ္ဆိုတတ္တယ္... သီခ်င္းသံၾကားရင္ေတာ႔ရသေလာက္
လုိက္ဆိုတာေပါ႔။ဒီလုိနဲ႔ေပါ႔ေနာ္...ခုနေျပာတဲ႔တစ္ေန႔ ေရာက္လာပါေရာ။ဖူဖူၾကီးက မနက္စာစားဖုိ႔ စားပြဲမွာထုိင္ေစာင္႔ေနတဲ႔အခ်ိန္...အဲအခ်ိန္မွာအေဒၚကထမင္းေၾကာ္နဲ႔ေကာ္ဖီခြက္လာပို႔ေပးတာေပါ႔...
အဲခ်ိန္ထိကိစၥမရွိေသးဘူး။ေကာ္ဖီခြက္လည္း ေပးျပီးသြားေရာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၀င္သြားပါေလေရာ... ေန႔လည္အတြက္ထမင္းဟင္းခ်က္မလုိ႔ေနမွာေပါ႔...။မၾကာဘူးခဏလည္းေနေရာ ဘယ္ကေနဘယ္လုိသီခ်င္းသံ
ၾကားသြားလဲမသိပါဘူး...ဦးေအာင္ရင္သီခ်င္းကို ေကာက္ခါငင္ကာဆိုလုိက္တာေပါ႔....။နယ္သူတုိ႔အိမ္က က်ဥ္းက်ဥ္းေလးရယ္....။မီးဖုိေခ်ာင္နဲ႔ ဧည္႔ခန္း ကပ္ေနတာပဲ ဖူဖူၾကီးကထမင္းစားရင္းအကုန္ၾကားေနရတာေပါ႔...။
အစတုန္းေတာ႔ တုိးတုိးေလးညည္းေနတယ္ဆုိေတာ႔ သိပ္ေတာ႔ သတိမထားမိဘူးေပါ႔...။ခဏလည္းေနေရာ.... အသံကနည္းနည္းက်ယ္လာေတာ႔ ဖူဖူၾကီးက ေကာ္ဖီေသာက္ေနရင္းနဲ႔ ထရယ္ပါေလေရာ...ဘယ္ေလာက္ထိ
မ်ားလည္းဆို ေကာ္ဖီေတာင္သီးသြားပါသတဲ႔...။
နယ္သူ႔အေဒၚဆိုတဲ႔သီခ်င္းသံေလးၾကားခ်င္လား.. ? :P
မသိဘူးပဲ..မၾကားခ်င္လည္းဆိုျပမွာပဲ..။တစ္ျခားသီခ်င္းမဟုတ္ပါဘူး...။ဦးေအာင္ရင္ဆိုတဲ႔ ႏြဲဆိုးပ်ဳိဆုိလားပဲ...။
အဲသီခ်င္းေလ ... သိၾကတယ္ဟုတ္... ဒါေပမယ္႔ အဲသီခ်င္းမွာရယ္စရာမပါပါဘူးေနာ္...။း)
ဖူဖူၾကီးကလည္း အဲသီခ်င္းကိုရယ္တာမဟုတ္ပါဘူး... အေဒၚဆုိတဲ႔ပံုစံနဲ႔အသံကိုရယ္တာပါတဲ႔...။
ဘယ္လုိဆုိလည္းဆုိရင္..."ႏြဲဆိုးေပ်ာ္....ႏြဲဆိုးေပ်ာ္..." တဲ႔..။ ဟီးဟီး။
ေနာက္တစ္ခု... ဒါကလည္း သူတုိ႔ သမီးေယာကၡမနွစ္ေယာက္ပဲ...။
ဒီတစ္ခါက ဟင္းကိစၥ..။ နယ္သူ႔ အေမက ၀န္ထမ္းဆုိေတာ႔... အဟမ္း...ရန္ကုန္လုိေတာ႔မဟုတ္ဘူးေပါ႔...(နည္းနည္းထိခိုက္လုိက္ဦးမယ္...ကန္ေတာ႔ေနာ္.. :P)။ စက္ရံုထဲမွာ မီးကေန႔တုိင္းလာတယ္...။ဒါေပမယ္႔....
ရံုးဖြင္႔ရက္ေတြဆိုရင္ ေန႔လည္ ၁၂ေက်ာ္ကေနမီးစျဖတ္တယ္... ၄နာရီမွျပန္လာတယ္..ေခြ်တာတာေပါ႔...။
ဖူဖူၾကီးက အိမ္မွာသာေနတာ...ေအးေဆးမေနဘူး...။သူ႔၀င္ေငြနဲ႔သူ ရွိျပီးသား။ ဒီလုိနဲ႔..တစ္ရက္... ေန႔လည္..
ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔...ပုံမွန္ေတာ႔မဟုတ္ဘူး..။ဒီတစ္ခါ သူက အျပင္ကျပန္လာတာေနာက္က်သြားတယ္
ေလ..။ခါတုိင္းဆို သူက သူ႔သမီးနဲ႔တူတူစားတာ..အေမရုံးက ထမင္းစားျပန္ခ်ိန္ေပါ႔..။အဲဒီေန႔က်ေတာ႔ သူ႔သမီးနဲ႔
လည္းလြဲသြားတယ္...ေနာက္လည္းေနာက္က်သြားတယ္ေပါ႔..။သူကငါးဟင္းၾကိဳက္တယ္ေလ..ငါးေတာင္မွ ငါးၾကင္း... (ေျမးအဘုိးေတြ တစ္ေထရာတည္း :D)။အဲဒါနဲ႔ေပါ႔ေနာ္.. ထမင္းစားမယ္လဲလုပ္ေရာ..ေခြ်းမလုပ္သူက
ခူးခပ္ေပးတာေပါ႔... ထမင္းစားပြဲကိုတစ္ခ်က္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ငါးၾကင္းပန္းကန္ကိုေတြ႔တယ္...။မ်က္လံုးေတြ
၀င္းလက္သြားတယ္ေပါ႔... ခဏေနေတာ႔ ဟင္းပန္းကန္ကို လက္နဲ႔စမ္းၾကည္႔တယ္...။ေအးေနျပီေလ....။အဲေတာ႔..
သူ႔ေခြ်းမကို ေႏႊးခိုင္းတယ္ေပါ႔..။ေခြ်းမကလည္း လိမၼာပါးနပ္သလားမေမးနဲ႔..။နွစ္ခါမခုိင္းရဘူး...။မဆုိင္းမတြပဲ..
သြားေႏႊးေပးလုိက္တယ္... သံုးေလးမိနစ္ေလာက္လည္းၾကာေရာ... ငါးဟင္းေလးက ေႏြးေႏြးေလး..အေငြ႔ေလး
တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔...။ဖူဖူၾကီးကေတာ႔ ျပဳံးစိစိေပါ႔...။ငါ႔ေခြ်းမက လိမၼာသားေပါ႔..။ခဏေနေတာ႔ ဟင္းလည္းခပ္စားေရာ.. အရသာကပ်က္ေနေရာ..။နည္းနည္း မသကၤာျဖစ္သြားျပီေပါ႔...။ေခၚေမးေရာ...
ခုနက ငါးဟင္းကို ဘယ္လုိေႏႊးလုိက္တာလဲေပါ႔... ဘာညာ ေမးတာေပါ႔..။အဲခါလည္းက်ေရာ...
ေခြ်းမကဘာျပန္ေျပာတယ္မွတ္လဲ...။ ၁၂နာရီေက်ာ္ျပီဆိုေတာ႔ မီးျပတ္ေနျပီတဲ႔..။ဘယ္လုိမွေႏႊးလုိ႔မရေတာ႔လုိ႔..
ေရေႏြးနဲ႔ေရာလုိက္တာတဲ႔...။ဟီးဟီး..။ဖူဖူၾကီးခမ်ာ...ဆူရအခက္..ရယ္ရအခက္..စိတ္တုိရအခက္..။
မွတ္ပါေလေရာ...။
ကဲ... သူတုိ႔နွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကိုေတာ႔ ဒီမွာခဏရပ္ထားဦးမယ္ဗ်ဳိ႔...
း)
